പൂക്കാരി

Blog post No: 183 -

പൂക്കാരി

(കവിത)

പതിവായ്‌ കാണുന്നുണ്ട് ഞാ-

നല്പമകലെയൊരു പെട്ടിക്കട;

മാലകളൊന്നൊന്നായ്‌ കോര്ത്തുകൊണ്ടാ

പൂക്കാരിയുമിരിപ്പുണ്ടാം.

ധവളപുഷ്പങ്ങൾ, ചെണ്ടുമല്ലി,

തുളസി എന്നിവയൊക്കെയുണ്ടാ കുട്ടയിൽ; 

ഭക്തന്മാർ വന്നു പോകുന്നു - പൂക്കൾ,

മാലകൾ ദേവന്നു സമർപ്പിക്കാനായ്‌.

ചിലർ കാര്യം കഴിഞ്ഞു പോകുന്നു; ചിലരോ

കൊച്ചുവർത്തമാനത്തിനായ് നിൽക്കുന്നു!

അനുഭവങ്ങളാം പൂക്കൾകൊണ്ടു

കോർക്കുന്നു ജീവിതമീ പൂക്കാരി;

ഉദരംനിമിത്തമീ വേല ചെയ്യുമ്പോൾ

രക്ഷിക്കണേ ദേവാ എന്നവൾ കേഴുന്നുണ്ട്.

ഞാനുമൊന്നു പ്രാർത്ഥിക്കട്ടെ -

ദൈവഭയമില്ലാത്തോരിൽനിന്നും,

കാമാസക്തിയുള്ളോരിൽനിന്നും

രക്ഷിക്കണേ മഹാദേവാ, ഭക്തയാം,

നിഷ്ക്കളങ്കയാമീ കൊച്ചുപൂക്കാരിയെ.  

വാങ്ങലും കൊടുക്കലും

Blog-post No: 182 -

വാങ്ങലും  കൊടുക്കലും

(കുഞ്ഞുകവിത) 

അംഗഭംഗമുള്ളോരു മുത്തശ്ശി

വഴിവാണിഭം നടത്തുന്നു!

ഊര്ജ്ജസ്വലനായൊരു യുവാവ്

ഭിക്ഷക്കായി കൈ നീട്ടുന്നു!

ആവശ്യമില്ലാത്തതെങ്കിലും 

മുത്തശ്ശിയിൽനിന്നു ഞാൻ വാങ്ങി;

യുവാവിന്നടുത്തെത്തിയപ്പോൾ

കയ്യോങ്ങി ഒന്ന് കൊടുക്കാൻ തോന്നി!

തമാശക്കാരനും തരുണീമണിയും

Blog-post no: 181 -

തമാശക്കാരനും തരുണീമണിയും

''തമാശ ശരിയായില്ലെൻ ചേട്ടാ,

തമാശ തമാശയായില്ലെങ്കിൽ

താമസംവിനാ പേര് കെട്ടിടും.''

തരുണീമണിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്

തമാശിച്ചവൻ മാനസം വിലപിച്ചു.

''തമാശ തമാശയായാൽ പോരാ,

താമസിയാതെ മനസ്സിലായീടണം.''

തരുണീമണി വീണ്ടും പറഞ്ഞപ്പോൾ

തമാശക്കാരൻതൻ തന്റേടവും പോയി!

തന്റേടം പോയാൽ രക്ഷയില്ലെന്നത്

തരുണീമണി ഊന്നിപ്പറഞ്ഞപ്പോൾ 

തർക്കിക്കാതയാൾ യാത്രപറഞ്ഞുപോയ്‌!

''തമാശ താൻ ചൊന്നതധികമായോ'' -

തരുണീമണിക്ക് കുറ്റബോധം തോന്നി;

തമാശിച്ചതെല്ലാം ഇഷ്ടമായുള്ളോരാ

തരുണീമണിതൻ മാനസം വിലപിച്ചു. 

''തമാശ വളരെ നന്നായി ചേട്ടാ,

തമാശ നന്നായില്ലെന്ന് വെറുതെ പറഞ്ഞതാ.''

തമാശക്കാരനുള്ളം കുളിർത്തപ്പോൾ, തൻ

തരുണീമണിയ്ക്കൊരു ചുംബനമർപ്പിച്ചു.

ഒരു കൊതുകുക്കൂട്ടം

Blog No: 180 -

ഒരു കൊതുകുക്കൂട്ടം

( നര്‍മ്മം -  ഒരു വേളൂർ സ്റ്റയ്ൽ )

ഇത് നർമ്മമാണോ? ഞാൻ എന്നോടുതന്നെ ചോദിക്കട്ടെ.  ഏതായാലും വർമ്മത്തിൽ തട്ടിയതുകൊണ്ട് എഴുതുകയാണേ.

നിക്കട്ടെ, നിക്കട്ടെ, ഒരു കൊതുകുക്കൂട്ടം എന്ന് ഞാൻ എഴുതിയപ്പോൾ കൊതുകുകളുടെ ഒരു കൂട്ടം (സംഘം) എന്ന് മനസ്സിലാക്കി അല്ലെ?  അതിൽ തെറ്റില്ല.  എന്നാൽ, ഞാനൊരു ശുദ്ധ ഗ്രാമീണൻ ആണേ.  എന്റെ ഗ്രാമ്യഭാഷയിൽ കൂട്ടം എന്നുവെച്ചാൽ, സംസാരം.  (തമിഴിലെ സംസാരം അല്ല കേട്ടോ.)  അഥവാ, കൊതുകിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു സംസാരം.  അത്രയേ ഉള്ളൂ. 

കിടക്കാൻ നേരത്ത് അതാ ഒന്ന് രണ്ടു കൊതുകുവീരന്മാർ (അതോ വീര വനിതകളോ, അതോ രണ്ടുമോ? - ആ - ആർക്കറിയാം)  ശല്യം ചെയ്യുന്നു.  വാമഭാഗം ഉത്തരവിട്ടു - അവയെ കൊന്നിട്ട്  കിടന്നാൽ മതി.  അയ്യോ, കൊതുകിന്റെയും ജീവൻ ''മുകളിലുള്ള ആൾ'' കൊടുത്തതല്ലേ.  അവയോടു നമ്മുടെ ചോര കുടിച്ചു ജീവിച്ചോളാൻ പറഞ്ഞുവിട്ടതാണെങ്കിലോ?  ''എന്തെങ്കിലും പ്രാന്ത് പറയാതെ അവയെയൊക്കെ ഓടിക്കാൻ  നോക്കിന്ന്.'' മദാമ്മക്ക്‌ ദേഷ്യം പിടിക്കാൻ തുടങ്ങിയല്ലോ.

ഞാൻ യുദ്ധത്തിനു തയ്യാറായി.  മുണ്ട് മുറുക്കി ഉടുത്തു. സീലിങ്ങിൽ അതാ രണ്ടെണ്ണം ഇരിക്കുന്നു.  ഞാൻ ആയുധം (ഒരു പത്രം മടക്കി എടുത്തത്) കൊണ്ട് ''അടി'' ആരംഭിച്ചു.  അടിച്ചത് മെച്ചം.  ''വാമനൻ'' അല്ലെങ്കിലും ഉയരം ശരിക്കും പോരാത്തതിനാൽ കൊതുക് ഭടന്മാർ തന്ത്രപൂർവ്വം ഒഴിഞ്ഞുമാറി.

യുദ്ധം തുടർന്നു.  ഒന്ന് രണ്ടു പേരെ വക വരുത്തി.  ഇനി വയ്യ.  എ.സി ഇട്ടു.  കമ്പിളികൊണ്ട്‌ പുതച്ചു.  അതാ സംഗീതം പൊഴിച്ചുകൊണ്ട്‌ അവർ വരുന്നു.  പഴയ ഈണം.  ശങ്കർ ജയ്‌ കിഷ ന്റെ ആണോ അതോ ലക്സ്മീകാന്ത് പ്യാരെലാലിന്റെയോ. ഞാൻ പുതച്ചുമൂടി കിടന്നു. 

അല്ലാ, ഇന്നലെ മിനിഞ്ഞാന്ന് ടിവിയിൽ ഒരു അവതാരക പറയുന്നത് കേട്ടല്ലോ - മലയാളിക്ക് കിടന്നു എഴുന്നേൽക്കുന്ന നേരത്തും, ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുമ്പോഴും പാട്ട് കേള്ക്കണം എന്ന്.  ശരിയാണല്ലോ. ഞാൻ മലയാളി അല്ലെ?  മോശമാകാമോ?  എന്നാൽ ഒരു കൊതുകുപാട്ട് ആയിക്കളയാം. അങ്ങനെ ഒരെണ്ണം ഓർമ്മ വരുന്നില്ലല്ലോ. 

ഉവ്വ്. ഉവ്വ്.  ഒരു നാടൻ പാട്ട് ആയിക്കളയാം - കണ്യാർകളിയിലെ  ഒറ്റമാപ്പിള പാടുന്ന പാട്ട്:

തനി താനി താനി താനി

തനി താനി താനി താനി

തനി താനി താനി താനി

തനി താനിന്നേ...

ഉരുണ്ട തിണ്ണമേൽ പരന്ന പായിട്ടി-

ട്ടോൻ കിടന്നിട്ടുറങ്ങുമ്പോൾ

ഉണര്ത്തല്ലേ കൊതു

ഉണര്ത്തല്ലേ കൊതു

പുന്നാര കൊതുവല്ലേ....  

zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz  കൊതുകുകളുടെ സംഗീതവും, എന്റെ സംഗീതവും നിലച്ച്, ഉറക്കത്തിന്റെ സംഗീതം (കൂർക്കംവലി) അന്തരീക്ഷത്തിൽ അലയടിച്ചപ്പോൾ, അടുത്ത് കിടക്കുന്ന ആൾ എന്റെ തലയിൽ പിടിച്ചു ഒരു തള്ള് - നേരെ കിടക്കിൻ. 

ഒരു നിമിഷം കണ്ണുകൾ ശരിക്കും തുറന്നു, ഇതികര്ത്തവ്യാ''മൂഡ''നായി എങ്കിലും, വീണ്ടും കൊതുകുപാട്ട് പാടി:

കൂട്ടത്തോടെ പറക്ക്ണൂ  കൊതു
കൂട്ടത്തോടെ മൂള്ണൂ....

ഞാൻ നിദ്രാദേവിയുടെ മടിത്തട്ടിൽ മയങ്ങി. 

നോട്ട്:  ഇതിലെ   ''ഞാൻ'' ബ്ലോഗർ അല്ല കേട്ടോ.  കഥാ നായകൻ.  :)