Blog Post No: 193 -
അടി കൂടുന്നവർ, അടിച്ചു പിരിയുന്നവർ....
(ചിന്തകൾ)
''ഒന്നിച്ചിരുന്നു കുടിച്ചതാ അന്ന്
ഞങ്ങൾ. അവനു എങ്ങനെ അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ തോന്നി?''
''നിന്റെ അമ്മ എനിക്ക് തന്ന ചോറിന്റെ നന്ദി
എന്നെക്കൊണ്ട് അങ്ങനെ ചെയ്യിക്കില്ല.''
''ഒന്നിച്ചു കളിച്ചു വളർന്നവരല്ലേ നമ്മൾ, നാം അങ്ങനെ ചെയ്യാമോ?''
അതെ, എന്ത് അനിഷ്ടസംഭവങ്ങളിലും ''ഒന്നിച്ചു'' അൽപനേരമെങ്കിലും കൂടിയവര്ക്ക് ഇതൊക്കെ
ഓര്മ്മ വരും. ആ അനർഘ
നിമിഷങ്ങൾ, അപൂർവനിമിഷങ്ങൾ അനിഷ്ടചിന്തകളിൽനിന്ന് പ്രവര്ത്തികളിൽനിന്ന് നമ്മെ പിന്മാറാൻ ഏറെ സഹായകമാകും.
നല്ല നിലക്ക് കഴിഞ്ഞിരുന്ന ദമ്പതികൾ
(ഞാൻ അതിനു സാക്ഷിയായപ്പോൾ) അടിച്ചു പിരിയുന്നു എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ ഈവക വിചാരങ്ങൾ എന്നിലൂടെ
കടന്നുപോയി.
എന്നും മനുഷ്യർക്ക് നല്ലനിലക്ക് മുന്നോട്ടുപോകാൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ....
ആശിച്ചുപോകുന്നു. എവിടെയാണ് പ്രശ്നങ്ങൾ? കുറഞ്ഞതോതിലെങ്കിലുമുള്ള അഹന്ത, അസൂയ, കോപം, അപകര്ഷതാബോധം, അവജ്ഞ.... ഇതൊക്കെ മനുഷ്യമനസ്സിനെ ഗ്രസിക്കുമ്പോൾ
എല്ലാ അനിഷ്ടസംഭവങ്ങളും അരങ്ങേറുന്നു - എന്നും
അടി കൂടുന്നു, അവസാനം അടിച്ചു പിരിയുന്നു.... വിവേകബുദ്ധിയുണ്ട് എന്ന് അഭിമാനിക്കുന്നു മനുഷ്യ ജീവി! ഓരോ വ്യക്തിയും ഒരു സ്വയം വിശകലനം നടത്തി, വിവേകപൂർവം, ബുദ്ധിപൂർവം
വിട്ടുവീഴ്ചകൾക്ക് തയ്യാറായി മുന്നോട്ടു പോകേണ്ടതല്ലേ? അതെ, കേൾക്കുന്നവർക്കും, കാണുന്നവർക്കുമൊക്കെ ഇങ്ങനയൊക്കെ തോന്നും.
എല്ലാവർക്കും നല്ലബുദ്ധി തോന്നട്ടെ. ''ലോകാ സമസ്താ സുഖിനോ ഭവന്തു:''
